De stijgende trend in de glasvezelprijzen is officieel ontstaan in 2026. Dit is geen kortetermijnfluctuatie, maar een opwaartse cyclus op de lange termijn, aangedreven door de hervormde fundamentele vraag- en aanbodfactoren in de sector, waarbij een aanhoudende prijsgroei wordt verwacht. Het algemene industriële klimaat wordt krapper, en stijgende grondstofkosten zullen een aanhoudende trend worden voor downstream-fabrikanten.
De prijsstijging wordt ondersteund door solide structurele factoren op de lange termijn. De groeiende vraag naar AI, PCB's en geavanceerde chipverpakkingen heeft geleid tot een ernstig tekort aan hoogwaardige microglasvezelmaterialen. Nu de sector een stabiel jaarlijks groeipercentage van 5 à 6% handhaaft, zal de kloof tussen vraag en aanbod op de lange termijn blijven bestaan.
De mondiale glasvezeltoeleveringsketen blijft krapper worden. Toonaangevende fabrikanten, waaronder het Japanse Nittobo, hebben de prijzen van hoogwaardige speciale garens zoals T-glas voor AI-hardware met meer dan 20% tot 30% verhoogd. Ondertussen zullen grote binnenlandse producenten, waaronder Jushi en Taishan Fiberglass, in 2026 koude reparaties aan de oven uitvoeren, wat zal resulteren in een algehele capaciteitsvermindering. Stijgende energiekosten versterken de opwaartse langetermijntrend van glasvezelprijzen verder.
Lichte prijsdalingen van grondstoffen zoals natriumcarbonaat hebben de prijsstijging van standaard E-glas slechts matig verzacht en extreme prijsstijgingen voorkomen, maar kunnen de algemene industriële trend van stijgende prijzen en een krap aanbod niet keren.
Samenvattend zijn een krap aanbod en stijgende prijzen een bevestigde langetermijnnorm geworden voor de glasvezelindustrie in 2026. Het wordt aanbevolen dat downstream-klanten hun inkoopbudgetten optimaliseren en de materiaalkosten vooraf vastleggen om het hoofd te bieden aan de voortdurende kosteninflatie.